Uzasadnienie
W dniu 5 maja 2008 r. pełnomocnik L.M. – L.M. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocław skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego zagrażającego konstrukcji i bezpieczeństwu użytkowania budynku mieszkalnego.
Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym pełnomocnik skarżącej wskazała, że odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła 5 listopada 2007 r.. Otrzymano je w dniu 9 listopada 2007 r.. Do WINB odwołanie to zostało natomiast przesłane 12 listopada 2007 r.. Na odpowiedź czekała do 9 grudnia 2007 r.. Nie otrzymała jej jednak nawet do 6 stycznia 2008 r., więc sądziła, że organ odwoławczy uznał sprawę za skomplikowaną, o czym ją poinformuje. Zaś na wydanie decyzji będzie musiała czekać. Ponadto L.M. wskazała, że 6 stycznia 2008 r. musiała wyjechać z W. i wróciła dopiero 29 marca 2008 r., więc nie mogła odebrać wysyłanych do niej w styczniu br. decyzji. Pełnomocnik wniosła o uznanie ze względów losowych późniejszej daty odbioru wydanych przez WINB decyzji, tj. 4 kwietnia 2008r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę skarżącą jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.
Po myśli zaś art. 87 § 1 powyższej ustawy - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Przesłanki powyższe nie zostały spełnione w rozpatrywanej sprawie. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych mimo dwukrotnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w dniach 6 i 13 lutego 2008 r., pełnomocnik skarżącej L.M. nie odebrała zaskarżonej decyzji.
Zgodnie zaś z art. 44 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
W niniejszej sprawie za domniemany termin doręczenia pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji należało - w myśl w/w art. 44 § 4 k.p.a. - przyjąć dzień 20 lutego 2008 r.. Od tej daty biegł zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 21 marca 2008 r.. L.M. skargę wniosła osobiście do organu dopiero w dniu 5 maja 2008 r.. W ty też dniu został złożony, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Istotne jest jednak, że w dniu 4 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej osobiście odebrała zaskarżoną decyzję. Ponadto we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazała, że 6 stycznia 2008 r. musiała wyjechać z W., zaś wróciła w dniu 29 marca 2008 r.. W ocenie Sądu, w dacie 29 marca 2008 r. ustała przyczyna, od której L.M. miała siedem dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został wniesiony dopiero w dniu 5 maja 2008 r..
Stosownie do przepisu art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.