Uzasadnienie
W dniu [...].08.2004 r. (nr [...]) Starosta K. wydał decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego w S. przy ul. [...] na działkach nr [...] i [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do J. G., przesyłka zawierająca opisaną decyzję została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu [...].09.2004 r.
Skarżący złożył w dniu [...].05.2021 r. (data nadania w placówce pocztowej) adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo, w którym powołując się na art. 156 § 1 pkt 12 k.p.a. wniósł o uchylenie oraz stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej ostatecznej decyzji Starosty K. z [...].08.2004 r.
W odpowiedzi na skargę Starosta uznał skargę za bezzasadną i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Stosownie do art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania/zażalenia od decyzji/postanowienia pierwszej instancji, organ odwoławczy – co do zasady - rozpatruje sprawę ponownie.
Z treści złożonej skargi oraz z okoliczności faktycznych sprawy bezsprzecznie wynika, że jest to skarga na decyzję, którą zakwestionować skarżący mógł we właściwym czasie w drodze odwołania od decyzji, skierowanego do organu drugiej instancji. Wobec tego, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Niezależenie od powyższego wskazać należy, że uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, stwierdzenie jej nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych (art. 16 § 1 k.p.a.). W myśl art. 157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Oznacza to tym samym, że organem właściwym do stwierdzenia nieważności ostatecznych decyzji wydawanych przez Starostę w sprawach dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę jest Wojewoda.
W związku z tym co wcześniej powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.