Uzasadnienie
M. S. w dniu 30 grudnia 2003 r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję ostateczną Wojewody D. z dnia 2 grudnia 2003 r. Nr [...], dotyczącą - jak można wnosić z treści skargi - kwestii meldunkowych związanych z osobą K. Z. w lokalu przy ul. Ż. [...] w B. Pismem z dnia 11 lutego 2004 r. M. S. cofnęła skargę.
Na mocy art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z brzmieniem § 2 art. 161 - postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W powyższym świetle, skoro skarżąca z dniem 11 lutego cofnęła skargę, a nie zachodzą okoliczności, na podstawie których uznać by można niedopuszczalność cofnięcia skargi - Sąd orzekł jak w sentencji.