Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Według pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, stronom przysługiwał od niej środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wiadomo z akt innej sprawy, skarżący wyczerpał ten środek zaskarżenia i złożył skargę na decyzję wydaną w wyniku jego rozpatrzenia. Skarżący zbędnie zatem i w sposób niedopuszczalny zaskarżył do sądu decyzję nie podlegającą zaskarżeniu do sądu, lecz zaskarżalną w postępowaniu odwoławczym.
Sąd władny jest objąć kontrolą legalności zaskarżoną decyzję, ale w ramach rozpoznania skargi na decyzję kończącą postępowanie administracyjne, wydaną po rozpatrzeniu środka zaskarżenia (art. 135 p.s.a.). Sąd nie kontroluje natomiast legalności decyzji organu I instancji w oddzielnym, samodzielnym postępowaniu dotyczącym jedynie tej decyzji. Skarga na taką decyzję jest niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a.) i dlatego orzeczono jak na wstępie.