Uzasadnienie
R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...], którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G. z dnia [...], nakazującą Państwu W. i R. L. wykonanie robót budowlanych w budynku w S. [...], gmina L., polegających na: wykonaniu podziałów (szpros okiennych), o szerokości i układzie istniejących w oknach zdemontowanych; przywrócenie drewnianego odeskowania o układzie horyzontalnym budynku, i w tym zakresie nakazano inwestorowi wykonanie następujących robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem: 1. przywrócenie pierwotnego wystroju elewacji poprzez założenie drewnianego odeskowania o kolorystyce jak na pozostałej części budynku, w układzie horyzontalnym i tym samym likwidację paneli;
- 2. wykonanie podziałów (szprosy okienne), o szerokości i układzie istniejącym w oknach zdemontowanych z zastosowaniem materiału drewnianego lub okien drewnopodobnych – w terminie do 31 lipca 2006 r.
W odpowiedzi na skargę z dnia 31 maja 2006 r. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. poinformował, że ponowna analiza akt potwierdziła koniczność uwzględnienia w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 138 § 2 k.p.a. wniesionej skargi i uchylenia własnej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia ze względu na wadliwie prowadzone postępowanie pierwszoinstancyjne. W załączeniu przedłożono decyzję z dnia [...] Nr [...], którą uwzględniono skargę R. L. oraz uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Pismem z dnia 29 września 2006 r. skarżący oświadczył, iż w związku z uchyleniem przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. własnej decyzji z dnia [...] Nr [...] cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym - § 2 art. 161.
Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne.
Zasądzenie kwoty uiszczonego wpisu nastąpiło na podstawie art. 201 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Wskazać to dodatkowo wypada, iż w toku niniejszej sprawy nie jest rzeczą sądu administracyjnego badanie czy organ prawidłowo zastosował w postępowaniu art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem tamta decyzja może być także zaskarżona do WSA i wtedy będzie poddana sądowej kontroli. Za najistotniejszy należy bowiem uznać fakt, iż bezpośrednią przyczyną cofnięcia skargi było wydanie przez organ decyzji w trybie przewidzianej przez ustawodawcę samokontroli.
Wprawdzie w piśmie cofającym skargę strona wniosła o zwrot wpisu od skargi, ale sąd zgodnie z ogólną regułą interpretacyjną uznał, iż w istocie wolą strony było zgłoszenie żądania zwrotu poniesionych kosztów sądowych, po myśli art. 200 powołanej ustawy.
Z tych powodów należało orzec jak w sentencji postanowienia.