Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi D. i M.W., adwokatowi W.L., w dniu 24 stycznia 2011 r.. Termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął zatem dla D. i M.W. w dniu 31 stycznia 2011 r..
Pismem z dnia 15 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie), skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 19 stycznia 2011 r..
Zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2011 r. Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wezwał pełnomocnika strony skarżącej – D.W. - do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia J.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2011 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2010 r. - w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 kwietnia 2011 r.. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, D.W. odebrała przesyłkę osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął zatem w dniu 4 maja 2011 r.. Powyższa opłata nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.p.s.a.", na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2).
W rozpoznawanej sprawie zażalenie D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 stycznia 2011 r. nie spełnia warunku z § 2 art. 194 u.p.p.s.a., bowiem zostało ono wniesiono po terminie do jego wniesienia.
Należy zaznaczyć, że wprawdzie odpis postanowienia z dnia 10 marca 2011 r. został doręczony skarżącej w dniu 8 lutego 2011 r., jednakże tylko jako pełnomocnikowi J.W. i M.W.. Zatem termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia liczyć należało w stosunku do D. i M.W. od dnia doręczenia go ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 u.p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.
Doręczenie odpisu postanowienia z dnia 19 stycznia 2011 r. adwokatowi W.L. nastąpiło w dniu 24 stycznia 2011 r., zatem termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia upłynął dla D. i M.W. w dniu 31 stycznia 2011 r.. Stąd też uznano wniesione przez D. i M.W. w dniu 15 lutego 2011 r. zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a..
Natomiast zażalenie J.W. i M.W. podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Stosownie do treści art. 230 § 1 u.p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności zażalenie. W myśl zaś art. 220 § 1 u.p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W niniejszej sprawie mimo prawidłowego doręczenia w dniu 27 kwietnia 2011 r.. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia D.W. jako pełnomocnik J.W. i M.W. nie uiściła do dnia 4 maja 2011 r. opłaty.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.