Uzasadnienie
J. N. i P. N., działając w imieniu własnym oraz Spółek Jawnych N. i N. nabyli od A. N. R. w trybie przetargu nieograniczonego niezabudowaną działkę rolną o powierzchni 45,62 ha.
Wyżej wymienieni wystąpili też z wnioskiem o rozłożenie na raty kwoty 594 600 zł.
Pismem z dnia [...] r. (Nr[...]) Oddział Terenowy we W. A.N.R. poinformował I. N. i P. N., że wyraża zgodę na rozłożenie na raty wymienionej wyżej kwoty. Oprocentowanie rat ustalono w wysokości 5,26%.
Na powyższe pismo Agencji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. N. twierdząc, iż jest to decyzja administracyjna.
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt IV SA/Wa 2000/11) stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem nie jest konkretny akt administracyjny lub czynność albo bezczynność, o jakich mowa w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz pismo Oddziału Terenowego we W. A. N. R. wyrażające zgodę na rozłożenie na raty kwoty 594 600, 00 zł za zakupioną nieruchomość w trybie przetargu ustanego nieograniczonego. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach, to skarga ta – w myśl powołanych regulacji ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jest niedopuszczalna.
Należy także nadmienić, iż stosownie do postanowień ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007r., Nr 231, poz. 1700 z późn. zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 grudnia 2011 r. w sprawie nadania statutu Agencji Nieruchomości Rolnych (Dz.U. z 2011 r., Nr 262, poz. 1567) – A.N.R. jest państwową osobą prawną, a nie organem administracji publicznej. Nie ma zatem co do zasady kompetencji do rozpoznawania spraw w trybie procedury administracyjnej, w tym wydawania decyzji, postanowień czy też podejmowania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tylko takie akty lub czynności lub bezczynność organów w tychże przypadkach może być kwestionowana w drodze skargi do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia