Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 maja 2005 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2005 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2005 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez K. P. sprzeciwu, Sąd postanowieniem z dnia 26 stycznia 2006 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z opłat sądowych w części przekraczającej kwotę 200 zł i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Z uwagi na niewniesienie przez skarżącego zażalenia na to postanowienie, pismem z dnia 1 marca 2006 r. wezwano ponownie stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 7 marca 2006 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że K. P. odebrał je osobiście. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 14 marca 2006 r. Powyższa opłata nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga.
Art. 67 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie wezwania należało uznać za dokonane prawidłowo.
Zgodnie zaś z przepisem art. 220 § 1 powyższej ustawy Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.