Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2007 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wobec złożenia kopii ksero sporządzonego na formularzu urzędowym wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie uzupełnienia tego braku poprzez nadesłanie oryginału własnoręcznie podpisanego formularza, bądź własnoręcznie podpisanie wniosku.
Skarżący w terminie wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału, w szczególności z oświadczeń składanych przez skarżącego oraz dokumentów wynika, że skarżący ukończył siedemdziesiąt lat, osiąga miesięczny dochód w wysokości 693,60 zł w postaci emerytury, a w skład jego majątku wchodzi spółdzielcze, własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 46,50 m kw oraz działka budowlana o powierzchni 669 m kw. Po dokonaniu wszystkich opłat skarżącemu pozostaje kwota ok. 200 zł miesięcznie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej psa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy, stosując przepisy regulujące kwestię zwolnienia od kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 psa prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – stosownie do § 2 art. 245 powołanej wyżej ustawy procesowej – zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – na podstawie § 3 tego samego artykułu – zwolnienie tylko od odpłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Natomiast z uregulowania sformułowanego w art. 246 § 1 pkt.
1) i 2) psa wynika, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący jest emerytem i osiąga niewielki dochód z tytułu emerytury w wysokości 693,60 zł miesięcznie. Jednocześnie nie osiąga żadnego innego dochodu z majątku trwałego, którym dysponuje w postaci spółdzielczego, własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz działki budowlanej. Mając na uwadze wiek skarżącego, jego niewielkie możliwości zarobkowe oraz brak jakichkolwiek oszczędności Sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dlatego postanowił na podstawie wyżej przytoczonych przepisów przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych.