Uzasadnienie
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r., po rozpatrzeniu prośby B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...]r. w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego, odmówiono przywrócenia powyższego terminu.
Zgodnie z zawartym w tym postanowieniu pouczeniem powołującym się na art. 127 § 3 i 4 k.p.a., B. K. zwrocił się do tegoż Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzono, że wniosek B. K. o ponowne rozpatrzenie prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...]r. znak: [...] odmawiającej przyznania zasiłku stałego wyrównawczego, został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia.
W motywach uzasadnienia tego postanowienia podano, że stosownie do przepisu art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. znak: [...] zostało stronie doręczone w dniu [...]r. /dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy/.
Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął więc w dniu [...]r. Strona wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła listem poleconym nadanym w dniu [...]r., czyli dwa dni po obowiązującym terminie.
W skardze na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego B. K. zakwestionował zawarte w nim rozstrzygnięcie, domagając się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając zaskarżone postanowienie Sąd stwierdził, że jest ono dotknięte wadą nieważności.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. jest kwalifikowany jako szczególny środek odwoławczy – surogat odwołania. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. ma na celu stworzenie rozwiązania strukturalnego zbliżonego do zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego /art. 15 k.p.a./. Stąd do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania od decyzji.
Przepis art. 59 § 1 i § 2 k.p.a. wprowadza w zakresie możliwości obrony przez zainteresowanego w sprawie niejednolite rozwiązania prawne. Prawo zażalenia służy tylko od postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu /art. 59 § 1/. Odrębne reguły co do zaskarżalności przyjęte zostały w zakresie postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia /art. 59 § 2/.
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego z mocy art. 59 § 2 k.p.a. zawsze wydawane jest w postępowaniu jednoinstancyjnym, niezależnie od tego, czy orzeka w tym przedmiocie naczelny /centralny/ organ administracji publicznej, czy też organ niższego stopnia. Postanowienie to kończy postępowanie administracyjne, bo jest ostateczne. Przepis art. 59 § 2 kpa wyraźnie bowiem stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Na postanowienie to nie służy więc środek odwoławczy, a co za tym idzie, nie ma do niego zastosowania przepis art. 127 § 3 k.p.a. Oznacza to, że od takich postanowień, jako zamykających postępowanie, służy skarga do sądu administracyjnego /por. np. B. Adamiak /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2002r. 4 wydanie, s. 322, 323, wyrok NSA z 8 XII 1998r. I SA 610/98, Lex 45118/.
Z omówionych przyczyn zaskarżone postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, zatem należało stwierdzić jego nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. i w związku z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające..., powołanej wyżej.
Sąd nie orzekał w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia, albowiem tego rodzaju rozstrzygnięcia stwierdzające nie posiadają przymiotu wykonalności.