Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Stosownie natomiast do art. 166 powyższej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Instytucja ta znajduje swoje zastosowanie w sytuacji gdy stwierdzona przez Sąd z urzędu omyłka ma charakter oczywisty, a zatem taki której stwierdzenie nie budzi wątpliwości i jest bezsporne w świetle okoliczności przedstawionych w treści orzeczenia.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy, w której Sąd w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych odrzucając skargę J. Ł. uznał za zasadne zwrócić skarżącemu z urzędu cały uiszczony wpis, mylenie jednak wskazując iż wyniósł on 100 zł, gdy rzeczywiście skarżący uiścił go w wysokości 200 zł. Stąd mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd postanowił, na podstawie art. 156 § 1 i art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z urzędu dokonać sprostowania postanowienia w zakresie oznaczonej kwoty.