Uzasadnienie
W dniu [...] Rada Gminy L. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. Wyrokiem z dnia 19 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 2755/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi Wojewody D. na powyżej wskazaną uchwałę, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części stanowiącej: § 13 pkt 1 w zakresie ustaleń szczegółowych dotyczących terenu użytków rolnych i leśnych położonych w południowej części wsi C., wyodrębnionego liniami rozgraniczającymi na rysunku planu nr [...] terenu położonego w północno-wschodniej części wsi O. oznaczonego jako 02 Mw, MN i § 30 pkt 1 w zakresie ustaleń szczegółowych dotyczących terenu wydzielonego liniami rozgraniczającymi na rysunku planu nr [...] oznaczonego jako [...], [...], [...].
Wykonując powyższy wyrok Rada Gminy L. uchwałą Nr [...] z dnia [...] odrzuciła protest K. i Z. Ł. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Następnie skarżący wezwali Radę Gminy L. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w wyżej powołanej uchwale.
Rada Gminy L. uchwałą z dnia [...] Nr [...], podjętą na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), nie uwzględniła wezwania K. i Z. Ł. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w uchwale nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] w sprawie odrzucenia protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą.
Zgodnie z powołanym przepisem art. 101 ust. 1 ustawy, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięci naruszenia. Uchwała zatem podjęta po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę, której niezgodność z prawem była kwestionowana wezwaniem, w tym wypadku na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] Nr [...].
Przy czym jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2000 r. (I SA 794/00, LEX nr 57172) uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy, a nie reguluje sprawy z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy (rozumienie pojęcia: sprawa z zakresu administracji publicznej "zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., sygn. akt III RN 52/98).
Z akt niniejszej sprawy niewątpliwie wynika, że zaskarżona uchwała jest jedynie odpowiedzią (stanowiskiem) na wezwanie skarżących K. Ł. i Z. Ł. z dnia [...] do usunięcia naruszeń (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), wywołanych podjętą uchwałą Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...].
Oznacza to tyle, że zaskarżona uchwała z dnia [...] Nr [...], jako samoistna uchwała nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego jako, że nie jest uchwałą o której jest mowa w cytowanym powyżej art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako niedopuszczalną – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) – odrzucił, o czym orzekł jak w sentencji.