Uzasadnienie
Decyzją z dnia 5 listopada 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. rozpoznając odwołanie S. R. i A. R. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2009 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy obiektu budowlanego w P. Z. przy ul. C. [...] bez zgody właściwego organu.
Decyzja organu drugiej instancji została doręczona odwołującym się w dniu 13 listopada 2009 r.
Wnioskiem z dnia 23 listopada 2009 r. powołując się na art. 111 § 1 k.p.a. A. R. i S. R. zwrócili się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu o uzupełnienie uzasadnienia decyzji tego organu z dnia 5 listopada 2009 r. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 111 § 1 k.p.a., odmówił dokonania uzupełnienia uzasadnienia własnej decyzji z dnia 5 listopada 2009 r. jednocześnie pouczając o braku możliwości zaskarżenia tego orzeczenia w drodze zażalenia. Postanowienie organu nadzoru budowlanego zostało doręczone S. R. w dniu 18 grudnia 2009 r. natomiast A. R. w dniu 21 grudnia 2009 r.
W dniu 11 grudnia 2009 r. S. R. i A. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przed dokonaniem oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. należało wyjaśnić czy dopuszczalna jest skarga na tę decyzję w sytuacji, gdy skarżący wnieśli ją przed rozpatrzeniem przez organ nadzoru budowlanego wniosku o uzupełnienie tejże decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarżący po otrzymaniu w dniu 13 listopada 2009 r. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uruchomili dwa środki procesowe, tj., złożyli wniosek o uzupełnienie przedmiotowej decyzji co do jej uzasadnienia w oparciu o art. 111 § 1 K.p.a., a następnie, jeszcze przed otrzymaniem orzeczenia co do uzupełnienia, wnieśli w dniu 11 grudnia 2009 r. skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W ocenie Sądu skarżący występując do organu drugiej instancji z żądaniem uzupełnienia decyzji wydanej w trybie odwoławczym nie mogli przed wydaniem rozstrzygnięcia w żądanym przez nich zakresie, wnieść skargi do sądu. Do wniosku takiego prowadzi analiza unormowań zawartych w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako u.p.p.s.a.), oraz unormowań art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Stosownie do art. 53 § 1 u.p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast przepis art. 111 § 1 k.p.a. stanowi, że strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl § 2 tegoż przepisu, w przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia odpowiedzi.
Z przytoczonego przepisu art. 111 § 2 k.p.a. niezbicie wynika, że dopiero od daty doręczenia decyzji zawierającej uzupełniające rozstrzygnięcie albo postanowienia odmawiającego uzupełnienia rozstrzygnięcia, będzie biegł dla strony termin do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji zawierającej całość załatwienia sprawy. To z kolei oznacza, że w rozpoznawanej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2009 r. mogła być wniesiona najwcześniej w dniu otrzymania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2009 r. o odmowie uzupełnienia uzasadnienia, co nastąpiło w przypadku skarżących odpowiednio w dniach 18 i 21 grudnia 2009 r. Tymczasem skargę wniesiono już w dniu 11 grudnia 2009 r., a więc przedwcześnie.
Reasumując stwierdzić należy, że skarżący występując z żądaniem uzupełnienia decyzji organu drugiej instancji uruchomili procedurę przewidzianą w art. 111 k.p.a., co z kolei spowodowało, że do dnia otrzymania odpowiedzi w przedmiocie uzupełnienia decyzji nie mogli wnieść na tę decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z powyższych względów Sąd uznał, że wniesienie skargi było niedopuszczalne i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. skargę odrzucił. Podstawę do zwrotu wpisu stanowił zaś przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a przywołanej ustawy.