Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 maja r., sygn. akt II SA/Wr 32/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. i K. D. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 listopada 2011 r. nr 1434/2010 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji skargę oddalił.
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu ustanowił dla K. D. adwokata z urzędu. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. H..
Na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. pełnomocnik substytucyjny wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które ani w całości, ani w części nie zostały opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Przepis § 2 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Ponadto podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 cytowanego wyżej rozporządzenia. Natomiast według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z regulacją § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, wynosi 240 zł.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego wyżej rozporządzenia należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości, 240 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT to znaczy o kwotę 55,20 zł. - łącznie 295,20 zł.