Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, skarżący złożyli na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż łączny ich dochód z tytułu świadczenia rentowego i z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego (20 ha) wynosi ok. 934 zł, a ich wydatki kształtują się następująco: koszt lekarstw- ok. 200 zł; koszt ubezpieczenia w PZU– 19, 30 zł; opłata za wodę- 18,20 zł; za energię elektryczną- 59 zł; za wywóz śmieci- 24 zł; za telefon- 32 zł; podatek rolny- 325, 30 zł; łącznie koszt ubezpieczeń: KRUS, OC rolne, ciągnika i przyczepy- 198 zł; koszt opału- 100 zł; odsetki od kredytu rolniczego – 130 zł; kredyt rolniczy (10.000 zł- spłata jednorazowa). Dodali, że posiadają dom o pow. 88, 6 m2 oraz budynek gospodarczy.
W piśmie z dnia 17 lutego 2014 r. skarżący wyjaśnili, że z uwagi na swój stan zdrowia prowadzą jedynie produkcję rolną, która nie przynosi dużo zysku, w szczególności, że od kilku lat dotykają ich klęski żywiołowe. Liczą, że wszelkie zobowiązania (m.in. kredyt) uda im się spłacić z dopłaty z UE jaka zostanie im wypłacona w maju br., w następstwie czego będą mogli m.in. wziąć kredyt na zakup środków produkcji. Dodali, że nie mogą sprzedać nieruchomości rolnej, bowiem chcą uzyskać stałe świadczenie z KRUS. Wnioskodawcy wskazali, że przyznane skarżącemu świadczenie rentowe wynosi 634, 67 zł i nie wiedzą dlaczego KRUS wypłacał je wcześniej w wyższej wysokości. Poinformowali, że mają trójkę pełnoletnich dzieci, ale każde z nich ma do spłaty swoje zobowiązania (kredyty studenckie, kredyty mieszkaniowe).
Postanowieniem z dnia z dnia 26 lutego 2014 r. referendarz sądowy przyznał im prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Na powyższe postanowienie wnioskodawcy w dniu 6 marca 2014 r. wnieśli sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe regulacje Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie prawa pomocy.
Uwzględniając sytuację materialną wnioskodawców uznać należy, że zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.