Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją odmówiono zameldowania skarżącej na pobyt czasowy na okres jednego roku w lokalu mieszkalnym pod adresem [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, ale także o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Załatwienie przez skarżącą formalności związanych z przeprowadzką do innego lokalu i zdobycie na to środków jest niewykonalne. Skarżąca podniosła, że z nieważnym dowodem osobistym trudno jej będzie załatwiać sprawy w instytucjach publicznych czy banku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przede wszystkim jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki itp. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Tymczasem, zdaniem sądu, w niniejszej sprawie decyzja wojewody orzekającą o odmowie zameldowania skarżącej na pobyt czasowy nie powoduje skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja ta stwierdza bowiem jedynie stan faktyczny i posiada charakter ewidencyjny; nie ogranicza prawa do przebywania w lokalu, ani nie rzutuje na ewentualne nabycie prawa własności, czy współwłasności do lokalu.
Decyzja tego rodzaju nie ma charakteru nieodwracalnego, bowiem zameldowanie się w danym miejscu na pobyt stały lub czasowy jest możliwe w każdym czasie, o ile spełnione zostaną materialne przesłanki warunkujące dokonanie tej czynności.
Należy też powiedzieć, że kwestia ewentualnego opuszczenia przez skarżącą lokalu mieszkalnego, wskazanego na wstępie, nie jest bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Trzeba bowiem zaznaczyć, że meldunku nie należy mylić, ani utożsamiać z prawem podmiotowym do mieszkania bądź nieruchomości. Z faktu zameldowania czy odmowy zameldowania nie wynika powstanie czy utrata jakiegokolwiek tytułu prawnego do nieruchomości (lokalu).
Reasumując, sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącej nie dotyczy takiego aktu lub czynności, którego wykonanie mogłoby być wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Niemniej ocena wniosku dokonana na obecnym etapie nie wiąże sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu podczas merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie należy jednak stwierdzić, że sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.