Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją ustalono dla A. AG z siedzibą w M. (Niemcy) środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej na terenie gminy J., składającej się z 7 elektrowni wiatrowych o mocy 3,5 MW każda – zlokalizowanej na działkach nr [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja narusza szereg przepisów prawa procesowego i materialnego. Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniono tym, że inwestor podejmie dalsze kroki zmierzające do realizacji spornego przedsięwzięcia, a to może narazić strony postępowania na znaczne straty i zagrożenia (głównie zdrowotne).
W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o odrzucenie skargi, gdyż jego zdaniem skarżący nie wykazali należycie interesu prawnego w postępowaniu, a więc nie powinni być uznawani za stronę postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym.
Należy zauważyć, że na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – kontestowanego przez skarżących – nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić trzeba, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.
Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niemniej ocena wniosku dokonana na obecnym etapie nie wiąże Sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie Sądu podczas merytorycznego rozpoznania skargi. Również wówczas możliwa będzie ocena argumentacji podniesionej w odpowiedzi na skargę.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.