Uzasadnienie
W dniu 4 listopada 2010 r. Rada Miejska Wrocławia podjęła uchwałę nr LVI/1724/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Osobowickiej i ulicy Zawalnej we Wrocławiu.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. G. S. wezwał do usunięcia naruszenia powyższą uchwałą jego interesu prawnego.
Uchwałą z dnia 7 lipca 2011 r. nr XIII/264/11 w sprawie rozpatrzenia wezwania G. S. do usunięcia naruszenia interesu prawnego uchwałą w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Osobowickiej i ulicy Zawalnej we Wrocławiu, Rada Miejska Wrocławia nie uwzględniła powyższego wezwania.
Uchwała ta wraz z pismem Przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 11 lipca 2011 r. została doręczona skarżącemu w dniu 26 lipca 2011 r.
W dniu 16 lutego 2012 r. skarżący wniósł kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego dotyczące tej samej nieruchomości. Uchwałą z dnia 15 marca 2012 r. nr XXIII/541/12 Rada Miejska Wrocławia nie uwzględniła powyższego wezwania.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r., nadanym listem poleconym w dniu 24 kwietnia 2012 r., G.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 4 listopada 2010 r. nr LVI/1724/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulicy Osobowickiej i ulicy Zawalnej we Wrocławiu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi podkreślając, że skarżący nie skorzystał z prawa do wniesienia skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, ani też skarga nie została złożona w terminie 60 dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została wniesiona po terminie.
Stosownie do art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Powyższy przepis ma zastosowanie m.in. do zaskarżania w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) uchwał podjętych przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej (uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 – ONSA/WSA 2007/3/60; postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 696/09 – LEX nr 590726; z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/09 – LEX nr 515664; J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2006, s. 155-157).
Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w piśmiennictwie, wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego (lub uprawnienia) z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu powyższego przepisu i nie rodzą skutków prawnych. Skarga wniesiona w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jako spóźniona, jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu (por. np. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 25 listopada 2009 r., II SA/Ol 963/09, Wspólnota 2009, nr 51, s. 45; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2010 r., IV SA/Gl 235/10; Matan Andrzej, Komentarz do art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, [w:] B.Dolnicki (red.), M.Augustyniak, R.Cybulska, J.Glumińska-Pawlic, J.Jagoda, A.Jochymczyk, A.Matan, C.Martysz, T.Moll, A.Wierzbica, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, ABC, 2010).
W tym stanie rzeczy złożenie skargi przez G. S. pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. – po ponownym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – nastąpiło z przekroczeniem terminu przewidzianego do jej skutecznego wniesienia.
Mając na względzie powyższe, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.