Uzasadnienie
Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać zatem z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, a która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie w piśmie z dnia 31 maja 2017 r. pełnomocnik skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił pełnomocnik, skarżący prowadzi "szafę z pamiątkami" od roku 2012 i przez ostanie prawie pięć lat budował swoją renomę i pozycję na ryku w zakresie sprzedaży pamiątek turystycznych. Jednocześnie robi to w formie "szafy z pamiątkami", która nie tylko wpisuje się w otoczenie i podkreśla zabytkowy charakter miejsca - nie jest zwykłym metalowym stojakiem - ale również jest atrakcją samą w sobie dla wielu zagranicznych turystów i mieszkańców miasta. Stała się punktem charakterystycznym i rozpoznawalnym dla szerokiego grona, na której tle wiele osób wykonuje własne fotografie. Przeprowadzenie czynności egzekucyjnych zmierzających do usunięcia szafy na obecnym etapie postępowania skutkować będzie pozbawieniem szans skarżącego na prowadzenie w przyszłości (przy uwzględnieniu skargi) działalności w tym unikatowym miejscu na Rynku Starego Miasta we W..
Przy uwzględnieniu skargi skarżący może nie tylko nie odzyskać obecnej pozycji na rynku usług turystycznych w zakresie sprzedaży pamiątek (na zaufanie i rozpoznawalność pracuje się długimi latami, zaś traci się je znacznie szybciej), ale również istnieje dla niego realne ryzyko, że powierzchnia pod filarami, w której obecnie znajduje się sporna "szafa z pamiątkami", zostanie w sposób trwały zaadoptowana przez inne podmioty na własne cele. W przypadku uwzględnienia skargi skarżący może nie mieć późniejszej możliwości ponownego ustawienia "szafy z pamiątkami" w tym samym miejscu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed rozpatrzeniem sprawy stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku, gdyby decyzja ta została zakwestionowana w postępowaniu sądowym, w szczególności jeśli weźmie się pod uwagę przedmiot postępowania, tj. nakaz rozbiórki "szafy z pamiątkami". Na takie rozstrzygnięcie miała również wpływ argumentacją przywołana w piśmie z dnia 31 maja 2017 r.
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym przedmiocie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.