Uzasadnienie
Prezydent Wrocławia decyzją z dnia 13 lutego 2018 r. (znak: WNS-PW-6826.I.MB.5-13/2018 1585) orzekł o przekształceniu udziałów w prawie użytkowania wieczystego w udziały w prawie własności do nieruchomości gruntowej, położonej we W. przy ul. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka gruntu nr [...], AM-[...], obręb S., o pow. [...] m² (KW nr [...]).
Odwołanie od tej decyzji wniosła B. S. i Z. Ż. Decyzją z dnia 27 marca 2018 r. (nr SKO 4112/9/18) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu – orzekając na podstawie art. 138 §2 k.p.a. - uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Następnie decyzja Kolegium została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez M. M. W piśmie, określonym mianem "skargi", skarżący zarzucił Kolegium naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego jak i procesowego.
Wyrokiem z dnia 27 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2018 r., a skargę kasacyjną od tego wyroku złożyło Kolegium wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie - uchylenie wyroku Sądu I instancji i oddalenie skargi – wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania.
Wyrokiem z dnia 23 lipca 2021 r. (sygn. akt I OSK 2559/19) Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu wywodząc m.in., że przy ponownym rozpoznaniu środka zaskarżenia, wniesionego przez M. M., Sąd winien rozpoznać go jako sprzeciw.
Na wyznaczonej w dniu 14 grudnia 2021 r. rozprawie skarżący oświadczył, że wniósł skargę bo takie było pouczenie zawarte w decyzji Kolegium. Ponadto, zwrócił uwagę, że postępowanie jest bezprzedmiotowe bo nastąpiło przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. W związku z czym, skarżący oświadczył, że cofa sprzeciw od decyzji organu odwoławczego podtrzymując wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten znajduje swoje zastosowanie również względem sprzeciwu, gdyż zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (sprzeciw). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia sprzeciwu w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń, w związku z tym zasadnym było umorzenie postępowania, co też orzeczono w sentencji postanowienia.
Jednocześnie Sąd nie orzekł co do zwrotu uiszczonego wpisu, gdyż zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, ale do dnia rozpoczęcia rozprawy. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy skarżący oświadczenie co do cofnięcia sprzeciwu wniósł na rozprawie. W tych okolicznościach brak było podstaw do zwrotu wpisu.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.