Uzasadnienie
E. T. i L. T. (dalej: skarżący) wnieśli skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: organ odwoławczy) z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego parkingu.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania, a także o dopuszczenie dowodu z odpisu umowy darowizny na okoliczność prawa własności działki nr [...] oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 18 września 2018 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 10 października 2018 r.
Pismem z 4 października 2018 r. złożonym w tutejszym Sądzie w tym samym dniu skarżący cofnęli skargę, wskazując, że wszelkie urządzenia, budowle i inne techniczne elementy znajdujące się na działce nr [...] w B., które Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. uznał za parking zostały rozebrane i usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z 4 października 2018 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.