Uzasadnienie
Pismem z 25 kwietnia 2015 r. skarżący M.K.-G. i L.G. – reprezentowani przez H.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych celem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone przez M.K.-G. swojemu ojcu H.K. oraz pełnomocnictwo udzielone przez L.G. teściowi H.K..
W wykonaniu zarządzeń z dnia 19 maja 2015 r. i 28 czerwca 2015 r. – odpowiednio wezwania z dnia 27 maja 2015 r. i 29 lipca 2015 r. - Sąd wezwał skarżącego, L.G. do podpisania skargi. Na wykonanie wezwania zakreślono stronie termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pouczono o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
W odpowiedzi na pierwsze wezwanie, przy piśmie z 5 czerwca 2015 r. H.K. ponownie przedłożył podpisaną przez siebie skargę. Natomiast druga z przesyłek, po dwukrotnym awizowaniu, została zwrócona nadawcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga L.G. podlega odrzuceniu. Z przedłożonego pełnomocnictwa wynika bowiem, że pełnomocnik jest teściem skarżącego, a więc nie należy od kręgu osób wskazanych przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika zawarte w przytoczonym przepisie ma charakter wyczerpujący. Niewymienione w tym przepisie osoby, np. teść, nie mogą reprezentować strony przed sądami administracyjnymi, o czym zgodnie z art. 6 p.p.s.a. pouczono H.K..
Ponadto, jak wynika z akt sprawy, Sąd podął próbę wezwania skarżącego do podpisania skargi. Powyższe wezwania wystosowano zarówno na adres pełnomocnika, jak i adres skarżącego widniejący na pełnomocnictwie. Pierwsze wezwanie odebrał H.K.. Natomiast drugie z wezwań zostało doręczone skarżącemu w formie podwójnego awiza (k. 37). Pismo zostało złożone w placówce pocztowej dnia 3 lipca 2015 r., awizowane powtórnie dnia 13 lipca 2015 r. i – w związku z niepodjęciem pisma w terminie – zwrócone na adres Sądu. Zgodnie z art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia złożenia wezwania w placówce pocztowej, a więc należy uważać, że wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2015 r. Ostatnim dniem do uzupełnienia w terminie braku formalnego skargi był więc dzień 27 lipca 2015 r.
Ponieważ skarżący nie podpisał w zakreślonym terminie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.
Na marginesie Sąd wskazuje, że skutecznie wniesiona skarga M.K.-G., reprezentowanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez ojca, H.K., podlegać będzie dalszym czynnościom procesowym.