Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. odrzucił skargę D. W., M. W., M. W. i J. W. (dalej zwanych skarżącymi) na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 7 marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej został doręczony każdemu ze skarżących w dniu 22 lipca 2014 r.
Skarżący w dniu 28 lipca 2014 r. złożyli na biurze podawczym tut. Sądu skargę kasacyjną na powyższe postanowienie z dnia 30 czerwca 2014 r., określając je mianem zażalenia.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił powyższą skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie u.p.p.s.a.) wskazując, że jest ona dotknięta nieusuwalnymi brakami (nie została sporządzona ani podpisana przez osobę do tego uprawniona, a także nie wskazano w niej podstaw kasacyjnych), które czynią ją niedopuszczalną. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do złożenia zażalenia został doręczony każdemu ze skarżących w dniu 28 sierpnia 2014 r.
W dniu 21 sierpnia 2014 r. skarżący nadali w urzędzie pocztowym przez nich sporządzoną ponowną skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 30 czerwca 2014r. o odrzuceniu ich skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 7 marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej.
W tym stanie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 u.p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl art. 175 u.p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Zgodnie zaś z treścią art. 176 u.p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Przepis art. 177 § 1 u.p.p.s.a. stanowi natomiast, ze skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z kolei według art. 178 u.p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W przedmiotowej sprawie skarżący zachowali termin trzydziestodniowy do złożenia skargi kasacyjnej, jednakże z innych przyczyn jest ona niedopuszczalna.
W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, iż wniesiona przez skarżących skarga kasacyjna z dnia 21 sierpnia 2014 r. nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 175 u.p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona ani podpisana przez osobę do tego uprawnioną, czyli przez adwokata lub radcę prawnego.
W dalszej kolejności wskazać trzeba, iż jest to druga już skarga kasacyjna złożona na postanowienie z dnia 30 czerwca 2014 r. o odrzuceniu skargi, gdy tymczasem wniesienie kolejnej skargi kasacyjnej od tego samego rozstrzygnięcia, przez te same osoby, nie jest możliwe. Zakaz wielokrotnego wnoszenia skargi kasacyjnej wywodzi się z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu art. 173 § 1 u.p.p.s.a., w którym mowa jest o przysługującej skardze kasacyjnej, a nie w liczbie mnogiej- skargach kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak słusznie, w odniesieniu do analogicznej instytucji kasacji w postępowaniu cywilnym, wskazywał na to Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 grudnia 1999 r., sygn. akt II CZ 139/99, "ocenie dopuszczalności podlegać może tylko jedna kasacja, a więc jedynie pierwsza złożona w sprawie. Nie jest więc dopuszczalne odrębne wniesienie kolejnych."
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.