Uzasadnienie
Skarżący A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z dwiema nieletnimi córkami, na rzecz których miesięcznie płaci alimenty w kwocie łącznie 2.500zł, ciąży na nim zobowiązanie z tytułu kredytu hipotecznego w kwocie 200.000 zł, zaległość w płatnościach na rzecz urzędu skarbowego – w kwocie 50.000 zł i na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – w kwocie 300.000 zł, natomiast komornik prowadzi wobec niego postępowanie egzekucyjne dotyczące kwoty 500.000 zł.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do akt dokumenty, z których wynika, ponad dane wskazane we wniosku, że w roku 2015 uzyskał dochód w łącznej kwocie 16.786,62 zł, natomiast w dwóch ostatnich kwartałach roku 2015 i w pierwszym kwartale 2016 r. nie odnotował żadnego obrotu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nadto w piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2016 r. wnioskodawca zawarł oświadczenie, że przebywa na zwolnieniu lekarskim i nie otrzymuje z tego tytułu świadczenia chorobowego.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony brak aktualnego dochodu oraz wywołaną chorobą niezdolnością do pracy zarobkowej, i brak majątku podlegającego spieniężeniu, z drugiej natomiast – sytuacja życiowa wnioskodawcy, w tym jego stan zdrowia, generujący po jego stronie dodatkowe wydatki, których nie jest w stanie regulować, na co wskazują rosnące kwoty egzekwowanych wobec niego należności pieniężnych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.