Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 358/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Alicja Palus przewodniczący
Rozpoznanie
w Wydziale II w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E. O. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę..

Uzasadnienie

W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Sąd ustalił, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 22 marca 2016 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych Wojewody D.). Z tego zaś wynika, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi upływał z dniem 21 kwietnia 2016 r. Tymczasem skargę do sądu administracyjnego skarżąca nadała w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 25 kwietnia 2016 r. (koperta: k. 6 akt sądowych).

Wobec tego Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Na marginesie Sąd wyjaśnia, że skarżąca wniosła także o przyznanie jej prawa pomocy, lecz wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2016 r. Następnie skarżąca pismem z dnia 13 września 2016 r. poinformowała, że w okresie wakacyjnym przebywała poza miejscem zamieszkania i nie mogła odebrać korespondencji kierowanej przez Sąd, wobec czego prosi o ponowne przesłanie jej korespondencji. Wobec tego Sąd wskazuje, że korespondencja, której nie odebrała skarżąca zawierała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nieuzupełnienie tych braków skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu, jako wniesiona po terminie, ponowne wysyłanie do skarżącej korespondencji na obecnym etapie nie było celowe, bowiem nie zmieniłoby to tego, że poprzednio złożony wniosek został wspomnianym zarządzeniem referendarza załatwiony. Nie pozbawia to oczywiście strony prawa do wystąpienia z ponownym wnioskiem, ponieważ prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Niezależnie jednak od tych uwag, postanowić należało jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.