Uzasadnienie
H. F. złożył skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Starosty D. z dnia [...] nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia S. i Z. A. pozwolenia na budowę w zakresie garażu jednostanowiskowego
Pismem z dnia 28 stycznia 2008 r., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 stycznia 2008 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł.
Urząd Pocztowy dwukrotnie podjął próbę doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej w/w wezwanie: w dniu 30 stycznia 2008 r. (pierwsze awizo) i w dniu 7 lutego 2008 r. (drugie awizo). W dniu 15 lutego 2008 r. Urząd Pocztowy nr 1 w D. zwrócił przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Termin do uiszczenia wpisu upływał skarżącemu z dniem 21 lutego 2008 r. Skarżący dotychczas nie uzupełnił braku skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej u.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 65 § 2 u.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Na podstawie § 9 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. nr 62 poz. 697 ze zm.) wydanego na podstawie art. 131 § 2 kpc Urząd Pocztowy zobowiązany jest dwukrotnie awizować przesyłką sądową, a w przypadku niepodjęcia jej po pozostawieniu powtórnego awiza w terminie 7 dni odesłać ją sądowi. Po upływie siedmiodniowego terminy od daty pozostawienia powtórnego awiza należy uznać, że przesyłkę doręczono prawidłowo.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt P 13/05) Trybunał Konstytucyjny uznał, iż art. 73 u.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty nie została podjęta w wyżej określonym terminie, dlatego uznano, iż została skutecznie doręczona w dniu 14 lutego 2008 r. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu upływał skarżącemu z dniem 21 lutego 2008 r. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.