Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 maja 2015 r. A.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o scalenie działek nr [...] i [...] położonych w M. D.wskazując, że R. Z. w trakcie wizji lokalnej, jaka miała miejsce w dniu [...] r. nie wyraził zgody na ich scalenie. Nie odpowiedział on też na skierowane do niego przez A. R. oraz opiekuna prawnego A.R. pismo, w którym zwracają się o wyrażenie tejże zgody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Sąd ten zobowiązany jest bowiem wyłącznie do kontroli – pod względem zgodności z prawem - działalności administracji publicznej w zakresie wydawanych przez nie decyzji, postanowień, czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków, a także bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach zakreślonych art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a.
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do wydania rozstrzygnięcia, którego skutkiem będzie scalenie działek. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 2014 r., poz. 700 ze zm.) postępowanie scaleniowe oraz zagospodarowanie poscaleniowe przeprowadza oraz wykonuje starosta i to on wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów lub decyzję o odmowie wszczęcia postępowania scaleniowego. Następnie od decyzji tych przysługują odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i dopiero na decyzje Kolegium strona może złożyć skargę do sądu administracyjnego, który dokona oceny czy decyzje Starosty oraz Kolegium są zgodne z prawem. We własnym zakresie sąd administracyjny nie jest jednak uprawiony do rozpoznania wniosku skarżącego i wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia nieruchomości, nawet wówczas gdy na scalenie nie godzi się jeden ze współwłaścicieli.
Czynność ta należy bowiem do Starosty i sąd nie może go zastępować w tej kwestii, a jedynie kontrolować prawidłowość podjętej decyzji kończącej postępowanie scaleniowe oraz legalność wydanych przez starostę postanowień, od których przysługuje zażalenie, takich jak np. postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego.
Mając zatem na uwadze to, iż niniejsza sprawa nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny, zasadnym było – stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi, co też orzeczono w sentencji.