Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 365/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę Z. i J. K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych związanych z wykonaniem robót wykończeniowych związanych z zaślepieniem otworu w stropie przybudówki oraz ułożeniem zerwanej warstwy płytek na powierzchni tarasu, z uwagi na nieuiszczenie przez pełnomocnika skarżących będącego adwokatem w terminie przewidzianym na wniesienie skargi wpisu stałego w pełnej wysokości – 500 zł.
Na wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2008 r. zażalenie w dniu 20 sierpnia 2008 r. złożyła pełnomocnik skarżących adwokat B.J.G..
Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych pełnomocnik skarżących zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie § 2 pkt 1 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uznanie, iż od wskazanej skargi popiera się wpis stały w wysokości 500 zł zamiast określonego w wymienionym przepisie wpisu stałego w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części u.p.p.s.a, na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postępowanie zażaleniowe, podobnie jak postępowanie kasacyjne toczy się dwuetapowo. W pierwszym etapie postępowania wojewódzki sąd administracyjny dokonuje kontroli zażalenia pod kątem jego dopuszczalności, zachowania wymagań formalnych oraz dochowania terminu do wniesienia zażalenia (art.178 u.p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a)
W powołanej ustawie nie ma zaś takiego przepisu, który zezwalałby stronie na zaskarżenie w drodze zażalenia postanowienia o odrzuceniu skargi.
W tym kontekście nadmienić też wypada, iż stosownie do art. 173 § 1 u.p.p.s.a w postępowaniu sądowoadministracyjnym od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przykładem zaś postanowienia kończącego postępowanie od którego przysługuje skarga kasacyjna, a które jednocześnie nie stanowi określonego przepisem szczególnym wyjątku od zasady, że od takiego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna - jest postanowienie odrzucające skargę, o którym mowa w art. 58 § 1 u.p.p.s.a.
Odnosząc zaś przytoczone rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Sąd stanął na stanowisku, iż na zaskarżone przez adwokata skarżących postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 5 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi nie przysługuje zażalenie. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie jest bowiem przewidziane w żadnym przepisie ustawy i tym samym jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 5 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi służyło więc stronie prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, która w tym przypadku była jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia tego postanowienia.
Skarżący Z. i J. K. reprezentowani przez adwokat B. J. G., wnieśli natomiast od powyższego postanowienia zażalenie.
W ocenie Sądu od adwokata, jako osoby mającej odpowiednie przygotowanie prawnicze, należy wymagać znajomości przepisów prawa, które mają w sprawie zastosowanie, a przede wszystkim dokładnej wiedzy o tym, jakie środki prawne służą reprezentowanej przez niego stronie. Skoro ustawodawca przewidział skargę kasacyjną jako środek prawny zaskarżenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi, to oczywiste jest, iż w tym wypadku nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia, który to środek prawny zaskarżenia służy w innych, ustawą przewidzianych sytuacjach. Podkreślenia również wymaga, iż określenie przez adwokata środka prawnego, z którego korzysta reprezentowana przez niego strona jest wiążące a Sąd orzekający nie ma możliwości dokonywania zmian, lub też jakichkolwiek ocen odmiennych w tym zakresie. (tak między innym Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 3 marca 2005, OSK 1249/04 Opubl: Legalis).
Skoro zażalenie pełnomocnika skarżących badane przez Sąd pod kątem jego dopuszczalności już na tym etapie postępowania, nie może ostać się w świetle wskazanych w przedmiotowej sprawie okoliczności, Sąd zgodnie z powołanym wyżej unormowaniem zawartym w art. 178 w zw. z art. 197 § 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił zażalenie od oznaczonego w rubrum postanowienia tutejszego Sądu.