Uzasadnienie
Wojewoda jako organ nadzoru nad działalnością gminną (art. 93 ust. 1 u.s.g. (Dz. U. z 2013r., poz. 594) wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia art. 11a ust. 2 pkt 1 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013r., poz. 856). W treści programu nie wskazano konkretnego schroniska dla bezdomnych zwierząt. Jak wyjaśniła gmina, żadne z siedmiu schronisk do którego wystąpiła z zaproszeniem do składania ofert nie wyraziło chęci podpisania umowy. Według ustawy zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom powinno być realizowane przez zapewnienie im miejsca w schronisku. Brak wskazania tego miejsca oznacza, że gmina nie realizuje powierzonego jej zadania, zaś uchwała nie wyczerpuje przedmiotowego zakresu programu. Dodatkowo w §17 uchwały wskazano miejsce, które zapewni miejsce dla zwierząt gospodarskich z ograniczeniem do zwierząt bezdomnych.
Jak wynika z dołączonej dokumentacji, powiatowy lekarz weterynarii z tego m.in. powodu zaopiniował negatywnie przedłożony mu projekt uchwały, podobnie jak zarząd Oddziału Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.
Według brzmienia zaskarżonej uchwały, dla zapewnienia bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku zapowiedziano w przyszłości zawarcie umowy ze schroniskiem oraz poszukiwanie takiego schroniska i podjęcie działań w celu powołania schronisk międzykomunalnych. Pozwoli to na zapewnienie odławianym zwierzętom bezdomnym miejsca w schronisku, jak też sterylizację i kastrację zwierząt oraz poszukiwanie właścicieli lub osób zainteresowanych adopcją. Tam też realizowane będzie usypianie ślepych miotów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, poza wyeliminowaniem zbędnego słowa "bezdomnych" w §17 uchwały. Brak wskazania konkretnego schroniska nie został zawiniony przez gminę, skoro poszukiwanie podmiotu zainteresowanego zawarciem umowy okazało się bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Jak stanowi art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Ustawa wyróżnia ponadto uchwały wydane z naruszeniem prawa (art. 91 ust. 4 u.s.g.) albo niezgodne z prawem (art. 94 ust. 2 u.s.g.). W nin. sprawie nie było wyłączone stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały z powodu upływu terminu (art. 94 u.s.g.) oraz niewątpliwie wykluczone było uznanie wskazanego w skardze naruszenia prawa jako nieistotnego, skoro dotyczyło niewykonania upoważnienia ustawowego z art. 11a u.o.z.
Zgodnie z art. 11 a u.o.z. organ ma uchwalić program opieki nad zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt, obowiązujący w okresie rocznym (nie w okresie roku kalendarzowego- patrz wyrok II SA/Wr 673/14). Program, czyli plan konkretnych zamierzeń i czynności wypełnianych przez konkretnie wskazane podmioty (na temat charakteru norm programowych patrz wyroki II SA/ WR 430/14 lub SA/ Po 593/14 i powołane tam orzecznictwo). Tym samym ustanowienie norm o charakterze ramowym, ogólnikowym, przedstawiającym intencje i zamiary podjęcia konkretnych działań w przyszłości, z udziałem wykonawców obecnie nieznanych, nie oznacza stworzenia programu. Organ w zaskarżonej uchwale nie zamieścił programu, poza określeniem przychodni weterynaryjnej i gospodarstwa rolnego, skoro jedynie zapowiedział poszukiwanie schroniska. Jest oczywiste, że niewskazanie w uchwale konkretnego schroniska dla zwierząt, nie pozwala na zrealizowanie przez gminę ustawowego obowiązku opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywania (art. 11 ust. 1 i 3 u.o.z.) i wręcz pozbawia sensu ustanawianie programu tej realizacji. Według treści art. 11a u.o.z. konkretne zadania ustanowione w programie będą realizowane jedynie z udziałem oznaczonego schroniska (art. 11a ust. 2 pkt 1,3,4 i 6).
Należy z całą mocą podkreślić, że obojętne przy kontroli zgodności uchwały rady gminy z prawem są okoliczności lub przyczyny niezrealizowania przez ten organ w sposób prawidłowy zakresu upoważnienia ustawowego do podjęcia uchwały. Brak winy organu lub obiektywnych możliwości zrealizowania określonych ustawowo obowiązków poprzez ich konkretyzację w akcie wykonawczym, nie przekreśla stanu sprzeczności uchwały z ustawą.
Dlatego oraz zgodnie z art. 147§1 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.