Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. Sąd przyznał skarżącemu D.D. prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
W zażaleniu z dnia 22 stycznia 2008 r. na postanowienie Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r. odrzucającego zażalenie D.D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 27 lipca 2007 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2007 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2007 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 7 grudnia 2006 r. odrzucającego skargę kasacyjną skarżący J.K., C.M. i D.D.wystąpili o zwolnienie ich z opłat sądowych, gdyż- według nich- sprawa dotyczy szkód górniczych, które to sprawy korzystają z takiego zwolnienia.
Stosownie do treści art. 227 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń przysługujących na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych. Mając na uwadze, iż zażalenie skarżących z dnia 22 stycznia 2008 r. dotyczy orzeczenia wydanego w przedmiocie kosztów sądowych (zarządzenie przewodniczącego wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego), w tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskami o przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienie od opłat sądowych w tym postępowaniu należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Złożenie przez D.D. wniosku w tym przedmiocie jest tym bardziej niezrozumiałe i bezcelowe, gdy zważy się na fakt, iż postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. Sąd przyznał mu już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Na marginesie zauważyć należy również, iż skarżący w niniejszej sprawie byli pouczeni (pismo przewodnie do postanowienia), iż zażalenia na postanowienie w zakresie kosztów sądowych oraz prawa pomocy są wolne od opłat i nigdy też nie byli wzywani do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia. Potwierdza to spostrzeżenie Sądu, iż skarżący nie czytają uważnie kierowanych do siebie pism oraz orzeczeń sądowych i bez wnikliwej analizy zaskarżają wszystko co otrzymują z Sądu, powielając te same wnioski i twierdzenia, które zresztą z zasady zostały już rozważone i rozstrzygnięte we wcześniejszych orzeczeniach (np. kwestia rzekomego zwolnienia z kosztów sądowych przed sądem administracyjnym z tego tytułu, że prowadzone przez nich sprawy dotyczącą szkód górniczych została ostatecznie negatywnie dla skarżących rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2007 r. (II OZ 1035/07)).
Zaznaczyć należy, iż- wbrew przekonaniu skarżących- ich pisma z zasady są nieprecyzyjne, bezładne, często zwierają bezzasadne w danym postępowaniu wnioski i zwykle odwołują się do nieadekwatnych na danym etapie postępowania przepisów. Skarżący zamiast skoncentrować się na sprawie będącej przedmiotem postępowania zasypują Sąd mnóstwem dokumentów, wniosków i informacji bezużytecznych dla oceny danej sprawy.