Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2007 r. Sygn. akt II SA/Wr 372/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 sierpnia 2006 r. Sygn. akt II SA/Wr 618/05 oddalającym skargę M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez W. K. W dniu 9 października 2007 r. skarżący złożył w tutejszym Sądzie pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Uchybienie terminu w złożeniu skargi o wznowienie postępowania przed tutejszym Sądem M. B. uzasadnił niepouczeniem go przez żaden z organów prowadzących postępowanie o istnieniu instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego i terminie pozwalającym na skuteczne wniesienie skargi o wznowienie wskazanego postępowania jak też nienależytym reprezentowaniem interesów skarżącego przez przyznanego mu w tym czasie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych na skutek uchybienia terminu możliwie jest przy pomocy instytucji przywrócenia terminu, uregulowanej w art. 86 i 87 przywołanego aktu.
W świetle postanowień zawartych w tych przepisach, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: 1/ strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2/ wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność dla której termin był określony; 4/ we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5/ uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Stosownie przy tym do dyspozycji art. 88 wskazanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu wskazał: brak pouczenia go ze strony organów prowadzących postępowanie o istnieniu instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, o terminie pozwalającym na skuteczne wniesienie skargi o wznowienie wskazanego postępowania jak również i nienależytym reprezentowaniem w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego interesów skarżącego przez przyznanego mu w tym czasie pełnomocnika z urzędu.
Jednocześnie jak wynika to z przedstawionego przez skarżącego w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu - pisma z dnia 13 sierpnia 2008 r. (k. 128 akt) wskazywane przez M. B. przyczyny uchybienia ustały z dniem 6 lipca 2007 r. tj. z chwilą doręczenia skarżącemu pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2007 r. (Sygn. akt II SA/Wr 618/05) informującego go o możliwości, warunkach, dopuszczalności i terminie wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Od tego też dnia dla skarżącego rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin na skuteczne złożenie przez niego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Mając zaś na uwadze okoliczność, iż siedmiodniowy termin na skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał M.B. w dniu 13 lipca 2007 r. zaś skarżący złożył swój wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 9 października 2007 r. a więc blisko 3 miesięcy po upływie przewidzianego prawem terminu, należy uznać, że niedochowany został przez skarżącego wymóg czasowy określony w art. 87 § 1 u.p.p.s.a. To powoduje z kolei, iż opisany wniosek o przywrócenie termu do wniesienia skargi z uwagi na jego niedopuszczalność tutejszy Sąd nie może uczynić przedmiotem merytorycznego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 88 u.p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.