Uzasadnienie
Skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, oboje mają ukończone 72 lata i liczne schorzenia, utrzymują się z świadczeń emerytalnych (łącznie 2700 zł), skarżący prowadzi działalność gospodarczą (zakład fryzjerski), ale dochodu (z uwagi na wysokie koszty) z tego tytułu nie uzyskuje. Dodał, że posiadają mieszkanie o pow. 57 m2, lokal usługowy oraz przedmiotowe działki gruntu mające być nabyte przez Skarb Państwa.
W piśmie z dnia 9 marca 2015 r. skarżący sprecyzował, że żąda nadto ustanowienia mu radcy prawnego lub adwokata. Poinformował, że jego żona ma aktualnie o 100 zł wyższe świadczenie emerytalne. Wyjaśnił, że wynajmuje posiadany lokal usługowy (w 2014 r. uzyskał z tego tytułu dochód w wysokości 11.223 zł) ale go nie sprzedaje bowiem chce aby stał się składnikiem spadkowym dla jego sześciorga dzieci. Z załączonych do pisma rachunków wynika, że skarżący ponosi następujące niezbędne wydatki: czynsz za mieszkanie- 564, 25 zł; opłata za energię elektryczną- 126, 85 zł i za gaz- 59, 38 zł.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej p.p.s.a. (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270)).
Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.