Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi. Wezwano również skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwania zawierały pouczenia, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 1 lutego 2016 r. (dowód doręczenia: k. 10 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy, nie podpisano skargi, ani nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której wpisu nie opłacono, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna być własnoręcznie podpisana. Brak skargi w tym zakresie jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. Dlatego też po myśli art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni.
Wobec tego wezwano skarżącego do uzupełnienia obu braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł i podpisanie skargi w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone w dniu 1 lutego 2016 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braków skargi upływał zatem z dniem 8 lutego 2016 r. W terminie tym wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, a także nie podpisano skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.