Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 38/19

Uzasadnienie

Dnia 14 stycznia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga A.Ł. reprezentowanej przez pełnomocnika P. Ł. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2018 r. nr (...).

Zaskarżonym postanowieniem organ wstrzymał wykonanie decyzji organu z dnia (...) października 2018 r. nr (...). W przedmiotowym piśmie zostało zawarte pouczenie, że na postanowienie nie służy zażalenie. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może wnieść do sądu wniosek o powtórne rozpoznanie tej kwestii na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018.1302 t.j. ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że postanowienia na które nie służy zażalenie nie podlegają zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 stanowiącego, że w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Jednocześnie w przypadku braku uwzględnienia złożonego przez skarżącego wniosku ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego w tym przedmiocie postanowienia, albowiem zdecydował, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ niepozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).W pouczeniu niniejszego pisma organ poinformował, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może wnieść do sądu wniosek o powtórne rozpoznanie tej kwestii na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przedmiotowe postanowienie zostało wydane po rozpoznaniu skargi Pani M.G. na decyzję organu z dnia (...) października 2018 r. nr (...), w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że A. Ł. powyższej decyzji nie zaskarżyła. Sąd zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie dotyczące wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1.

W świetle wymienionych uwag uznać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu wstrzymujące wykonanie decyzji organu z dnia (...) października 2018 r. nr (...).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.