Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16.07.2001 r. sygn. akt II SA/ Wr 1176/2001 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu odrzucił skargę J. K. z dnia 22.12.2000 r. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego Oddział Zamiejscowy w J. G. z dnia 11.12.2000 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ze względu na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Zaskarżone postanowienie doręczono bowiem skarżącemu dnia 18.12.2000 r., natomiast skarga została nadana listem poleconym na adres Sądu dnia 24.05.2000 r. Dnia 14.01.2002 r. Sąd odrzucił zażalenie strony z dnia 23.08.2001 r. na powyższe postanowienie wskazując na brak podstaw do zastosowania tego środka prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postanowienie doręczono stronie 13 lutego 2002 r.
W dniu 14.02.2002 r. J. K. zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ponawiając zarazem zarzuty skargi. Uzasadniając wniosek strona powołuje te same przesłanki, które wskazywała jako podstawę zażalenia z dnia 23.08.2001 r. We wniosku oraz innych pismach wnoszonych w sprawie (pisma: z dnial9.03.2003 r. i z dnia 24.05.2002 r.), strona wyraża przekonanie, że winę za uchybienie terminu ponosi organ odwoławczy, który nie przekazał do Sądu skargi wniesionej przez nią w terminie (tj. dnia 22.12.2000 r.) za pośrednictwem tego organu, ale uznał, że skargę tę przesłano mu wyłącznie do wiadomości i nie nadał jej dalszego biegu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 01.01.2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 01.01.2004 r., podlegają rozpatrzeniu - zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) - przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.s.a).
Art. 86 § 1 p.s.a. stanowi dla sądu administracyjnego podstawę do przywrócenia terminu stronie, która bez swojej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym, dla której przewidziany był termin. W art. 87 p.s.a. określono przesłanki, które łącznie musi spełnić wnioskujący o przywrócenie terminu: winno się uprawdopodobnić, że uchybienie terminu było niezawinione, wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której termin był przewidziany. Zarazem § 5 tego artykułu stanowi, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Konstrukcja art. 87 p.s.a. wskazuje, iż w sytuacji, gdy z wnioskiem o przywrócenie terminu strona zwraca się po upływie roku od jego uchybienia -co ma miejsce w przedmiotowej sprawie, sąd bada czy zachodzi "wyjątkowy przypadek", o którym mowa w § 5 tylko wówczas, gdy spełniono pozostałe warunki do jego przywrócenia.
Okoliczności powoływane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie świadczą o tym, iż nie ponosi on winy za uchybienie terminowi do wniesienia skargi, skoro w postanowieniu D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11.12.2000 r. prawidłowo pouczono go o trybie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tym samym w ocenie Sądu, uznać należy iż strona nie dochowała należytej staranności - składając skargę niezgodnie z pouczeniem. Art. 65 § 2 k.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do niewłaściwego organu przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, nie miał bowiem zastosowania do postępowania przed NSA - co wyjaśniał Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24.06.1998 r. sygn. akt I SA/Gd 434/98 i z dnia 08.05.1998 r. sygn. akt I SA/Gd 136/98, a także Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 14.11.1973 r. sygn. akt UCZ 183/73.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.