Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Wr 39/2001 2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., z powołaniem się na przepisy art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) nakazał M. i Z. M. wstrzymać w terminie natychmiastowym wykonywanie wszelkich robót remontowo-budowlanych w użytkowanym lokalu nr [...] i częściach wspólnych budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego położonego w L. przy ul. K. [...] na działce nr [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazane zostało, że M. i Z. M. od [...]r. są właścicielami lokalu mieszkalnego nr [...] na poddaszu budynku mieszkalnego dwulokalowego stanowiącego współwłasność. Wcześniej użytkowali ten lokal jako najemcy. Na ich prośbę Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w L., będący zarządcą nieruchomości uzyskał decyzją z dnia [...]r. Nr [...]pozwolenie na prowadzenie robót remontowo-budowlanych i adaptację części poddasza na cele mieszkaniowe, które najemcy zamierzali wykonać we własnym zakresie.
Z chwilą wykupu nieruchomości decyzja o pozwoleniu na budowę utraciła ważność, ponieważ zmienił się stan prawny nieruchomości. Wydana przez Starostę W. w dniu [...] r. decyzja o przeniesieniu pozwolenia na budowę dla M. i Z. M. została w dniu [...]r. zawieszona w wykonaniu, a następnie w dniu [...]r. uchylona ze względu na brak zgody współwłaściciela.
Według zapisów w dzienniku budowy nr [...] w okresie ważności pozwolenia na budowę wykonano bardzo niewielki zakres robót w użytkowanym lokalu, a po wykupie lokalu nr [...], od dnia [...]r. do [...] r. wykonano roboty remontowo-budowlane określone w projekcie budowlanym oraz inne prace nie objęte tym projektem a ponadto wykonano niektóre roboty inaczej niż w opracowanym projekcie. Roboty wykonano w użytkowanym lokalu i częściach przynależnych do niego oraz w częściach wspólnych budynku. Adaptowane pomieszczenie mieszkalne na poddaszu i strychu jest już użytkowane.
Według organu pierwszej instancji zakres robót remontowo-budowlanych zawarty w projekcie budowlanym oraz inne prowadzone roboty nie są w całości wykonane i zakończone, dlatego orzeczono o wstrzymaniu tych robótNa powyższe postanowienie M. i Z. M. wnieśli zażalenie, w którym przedstawiają okoliczności związane ze sporną inwestycją. Jednocześnie przyznają, że do czasu wstrzymania robót budowlanych w dniu
Sygn. akt II SA/Wr 39/2001 3 [...]r. wykonane zostały na postawie ważnych decyzji wszystkie roboty podstawowe, w tym w częściach wspólnych, a zaawansowanie wartościowe wszystkich robót, kierownik budowy w zapisie z dnia [...]r. zawartym w dzienniku budowy, określił na 71 %.
Skarżący twierdzą zatem, że w świetle przytoczonych przez nich okoliczności, wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienie Nr [...] jest bezprzedmiotowe, tym bardziej, że już wcześniej na wniosek współwłaściciela nieruchomości J. P. Starosta W. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wstrzymał wykonanie decyzji nr [...] o pozwoleniu na budowę, którą następnie uchylił. W związku z tym wnoszą o uchylenie postanowienia z dnia [...]r. Nr [...].
D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ odwoławczy potwierdził, iż zakwestionowane roboty budowlane prowadzone były w sposób samowolny, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Podziela zatem zasadność wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w oparciu o wskazaną podstawę prawną. Wyjaśnił przy tym, że fakt wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę a postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych wydane zostały przez odrębne i niezależne organy w dwóch różnych postępowaniach. Przedmiotowe postępowanie prowadzone jest w ramach nadzoru budowlanego i zmierza jedynie do legalizacji wykrytej samowoli budowlanej. Nie pokrywa się zatem swoim zakresem przedmiotowym z rozstrzygnięciem wstrzymującym pozwolenie na budowę.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu Z. M. zgłasza następujące zarzuty:
- 1) Organ Ii instancji utrzymując w mocy postanowienie Nr [...]nie wyjaśnił wszystkich zarzutów zawartych w zażaleniu, jak również tego, że przed wydaniem tego postanowienia zakończone zostały roboty objęte adaptacją strychu,
- 2) Postanowienie Nr [...] jest drugim poza postanowieniem Nr [...] z dnia [...]r. o wstrzymaniu robót w tej samej sprawie,
- 3) Zaskarżone postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. utraciło ważność, ponieważ organ I instancji nie wydał w ciągu dwóch
Sygn. akt II S.A./Wr 39/2001 4 miesięcy decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 prawa budowlanego.
Do chwili wniesienia skargi do Sadu nie został rozstrzygnięty przez Wojewodę D. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...] z dnia [...]r. uchylającej decyzję Nr [...] o przeniesieniu pozwolenia na budowę.
Skarżący wnosi zatem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Jednocześnie wyjaśnił, iż zarzut dotyczący utrzymania w mocy postanowienia, które rzekomo utraciło ważność jest bezpodstawny, ponieważ w momencie wydania skarżonego rozstrzygnięcia postanowienie organu I instancji jeszcze nie wygasło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Postanowienie jest zgodne z prawem, jeżeli jest zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), uchylenie postanowienia, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu administracyjnym lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują, co oznacza, że skarga nie może być uwzględniona.
Jak wynika z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych, organ pierwszej instancji wskazał, jako podstawę prawną wydanego postanowienia art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W myśl tego przepisu w przypadkach innych niż określone w art. 48 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy podać przyczynę wstrzymania robót oraz ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń.
Sygn. akt II SA/Wr 39/2001 5
Kwalifikacja prawna rozstrzygnięcia została wskazana prawidłowo przez organy administracyjne orzekające w sprawie, gdyż rodzaj prowadzonych robót budowlanych nie mieści się w zakresie przedmiotowym art. 48 Prawa budowlanego, który dotyczy samowoli budowlanej obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego baz wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź taż pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Powołując się na treść powyższych przepisów, wskazać należy, że art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego ma zastosowanie w razie rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i modernizacji obiektu budowlanego realizowanego w warunkach samowoli budowlanej.
Skarżący prowadził roboty remontowo-budowlane i roboty związane z adaptacją części poddasza na cele mieszkalne w budynku mieszkalnym przy ul. M. w L. Zgodnie z załączonym do akt sprawy dziennikiem budowy dla tej inwestycji (str. 6, 7 i 8) oraz protokołem oględzin robót budowlanych z dnia [...]r., roboty wykonane pomiędzy dniem [...]r. a [...]r. były niewątpliwie wykonane w warunkach samowoli budowlanej, gdyż skarżący nie dysponował wówczas decyzją przenoszącą na jego rzecz pozwolenie na budowę.
Co prawda skarżący uzyskał w dniu [...]r. decyzję nr [...] przenoszącą na niego i jego żonę pozwolenie na budowę z dnia [...]r. Nr [...], to jednak już w dniu [...]r., z powołaniem się na art. 152 K.p.a., Starosta W. wstrzymał wykonanie powyższej decyzji a następnie decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił decyzje Nr [...] o przeniesieniu pozwolenia na budowę.
Jedyny wpis w dzienniku budowy w okresie ważności tej decyzji dokonany został w dniu [...]r., i odnosi się do stwierdzenia wykonania docieplenia z tynku na ścianach zewnętrznych budynku oraz ścianach wewnętrznych i na ścianach działowych a także dokonania docieplenia stropu nad poddaszem.
Powyższe jednakże wskazuje, że prace zostały wykonane wcześniej, a więc zanim nastąpił wpis do dziennika budowy i uzyskanie decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę, co w tych warunkach oznacza praktycznie wykonanie prac budowlanych w warunkach samowoli budowlanej.
Również w trakcie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] skarżący kontynuował prace budowlane (wpis do dziennika budowy z dnia [...]r.).
Zgodnie z art. 50 ust. 4 cytowanej ustawy, postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeśli w tym
Sygn. akt II S.A./Wr 39/2001 6 terminie nie zostanie wydana decyzja administracyjna, o której mowa w art. 51 ust. 1.
Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Nr [...] z dnia [...] r. weszło do obrotu prawnego z chwilą doręczenia go stronom postępowania, co w tym przypadku nastąpiło w dniu [...]r., o czym zaświadcza data i podpis na tzw. "zwrotnym potwierdzeniu odbioru" postanowienia.
Wydane zatem przez D[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zaskarżone postanowienie z dnia [...]r. podjęte zostało w okresie ważności postanowienia pierwszoinstancyjnego, co oznacza, że i ten zarzut jest chybiony.
Skarżący podnosi ponadto, że w tej samej sprawie wydano dwa rozstrzygnięcia odnośnie wstrzymania robót budowlanych. Zauważyć należy, że skarżący pomylił instytucję wstrzymania wykonania decyzji w oparciu o art. 152 K.p.a. z instytucją wstrzymania robót budowlanych (art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994r.). Jedynie bowiem zakończenie robót budowlanych czyni bezprzedmiotowym wydanie postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia tych robót.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie organu pierwszej instancji naruszyły prawo w zakresie wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego.
W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.