Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 17 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 392/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. i J.J.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt IISA/Wr 391/11
Sprawa
w sprawie ze skargi J. i J.J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. i J.J. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Doręczając skarżącym w dniu 25 sierpnia 2011 r. powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem Sąd pouczył skarżących m.in. o tym, że przysługuje od niego skarga kasacyjna, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 sierpnia 2011 r. J. i J.J. złożyli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Przepis art. 175 § 1 powyższej ustawy stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

  1. 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżących, którzy nie są żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sporządzona zatem osobiście przez J. i J.J. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Z przepisu art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając zatem powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 18 sierpnia 2011 r., dokument z 17 sierpnia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.