Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 30 kwietnia 2012 r. nr XVIII/94/2012 Rada Gminy Walim na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) nie uwzględniła wezwania J. R. do usunięcia naruszenia przepisów prawa przy podjęciu uchwały Rady Gminy Walim nr XL/237/2009 z dnia 26 października 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Zagórze Śląskie, gm. Walim.
J. R., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J. L., złożył skargę na uchwałę Rady Gminy Walim z dnia 30 kwietnia 2012 r. nr XVIII/94/2012 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do Sądu Administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy.
Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą.
Zgodnie z powołanym przepisem art. 101 ust. 1 ustawy, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi być w formie uchwały. W obu wypadkach ustawa o samorządzie gminnym odsyła do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101).
Uchwała organu gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy.
Uchwała podjęta po wezwaniu do usunięcia naruszenia warunkuje zatem dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy, w tym wypadku na uchwałę Rady Gminy Walim nr XL/237/2009 z dnia 26 października 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Zagórze Śląskie, gm. Walim.
Skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę z dnia 30 kwietnia 2012 r. nr XVIII/94/2012, która to uchwała została podjęta przez Radę Gminy Walim po wezwaniu przez skarżącego do usunięcia naruszenia przepisów prawa i wyraża odmowę usunięcia naruszenia.
Mając powyższe na uwadze, skargę na uchwałę Rady Gminy Walim z dnia 30 kwietnia 2012 r. nr XVIII/94/2012 należało uznać za niedopuszczalną (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 794/00 - LEX nr 57172; wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 1501/99 – LEX nr 48196).
W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – orzeczono jak w sentencji postanowienia.