Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r. referendarz sądowy przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 16 sierpnia 2011 r. adwokat K. W. We wniosku złożonym w dniu 28 stycznia 2013 r. na urzędowym formularzu wnioskodawca ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych wskazując m.in., że wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie pojawiła się dwukrotnie na wyznaczonych w sprawie rozprawach, nie złożyła również do akt sprawy dokumentów, który miały potwierdzić zasadność skargi.
Mając na uwadze, iż ww. postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ww. wnioskiem należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Podkreślić należy, że Sąd nie ma możliwości wyznaczenia Panu nowego pełnomocnika z urzędu. Ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (tj. ustanowienie adwokata bez oznaczenia w sentencji postanowienia konkretnego pełnomocnika) lub do odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika.