Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w dniu 13 lipca 2015 r. doręczono skarżącemu (w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)) wezwania do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wyznaczony termin upływał w dniu 20 lipca 2015 r. Skarżący dotychczas nie uiścił należnego wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie odebrała żona skarżącego – K. S. i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 13 lipca 2015 r. należy uznać za skuteczne.
Stosownie do treści art. 219 § 1 w zw. z art. 230 § 1 p.p.s.a. wnoszący pismo wszczynające postępowanie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. W przypadku nie uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu i wyznacza się wówczas skarżącemu termin do usunięcia tego braku. Bezskuteczny upływ wyznaczonego terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Cofnięcie skargi dotyczy sytuacji, gdy został jej już nadany bieg, a więc zostały spełnione formalne warunki do jej wniesienia. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy skarga nie została opłacona mimo upływu terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi zawarte w piśmie skarżącego z dnia 25 czerwca 2015 r. nie mogło wywołać żadnych skutków procesowych. Mając na uwadze, że skarga została odrzucona rozpoznanie złożonego wraz ze skargą wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne.