Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 420/06

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 420/06 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w związku ze złożonym przez J.K. w dniu 6 maja 2008 r. "zbiorczym" wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zwrócił się do skarżącego o nadesłanie stosownych dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej, przesyłając w załączeniu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej.

Pismem z dnia 13 czerwca 2008 r. skarżący J.K. złożył zażalenie m.in. na powyższe pismo referendarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane "w przypadkach przewidzianych w ustawie", o których mowa w powyższym przepisie, to:

1. 1) postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie (art. 33 § 2),
2. 2) postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia (art. 86 § 3),
3. 3) postanowienie o odrzuceniu niedopuszczalnego lub spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu (art. 88),
4. 4) postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w ramach tzw. autokontroli (art. 195 § 2),
5. 5) postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1); w tym wypadku zażalenie można wnieść tylko wtedy, gdy strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy,
6. 6) postanowienie wydane w wyniku wniesienia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy (art. 260),
7. 7) postanowienie o cofnięciu przyznania prawa pomocy (art. 263),
8. 8) postanowienie o wstrzymaniu bądź o odmowie wstrzymania wykonania orzeczenia, o którego wzruszenie wystąpiono w trybie skargi o wznowienie postępowania (art. 284),
9. 9) postanowienie co do odtworzenia akt (art. 297),
10. 10) postanowienie co do podjęcia dalszego postępowania po odtworzeniu akt (art. 298).

Jakkolwiek art. 194 stanowi, że zażalenia przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to jednak z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, np. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1).

W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżącego zostało złożone na pismo referendarza, nie będące żadnym z aktów, na które ustawa przewiduje możliwość złożenia zażalenia. Zażalenie na takie pismo nie jest zatem dopuszczalne.

W tym stanie rzeczy – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.