Uzasadnienie
Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione. A mianowicie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu temu terminu.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi F.O. wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone do recepcji obiektu i zostało mu przekazane pod koniec maja 2010 r.. Z uwagi na problemy osobiste, tj. chorobę teścia, który po śmierci żony skarżącego znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji zdrowotnej, skarżący nie mógł wcześniej zając się przedmiotową sprawą.
W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu temu terminowi, w związku z czym wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony.
Przede wszystkim należy zauważyć, że – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia – F.O. odebrał je osobiście w dniu 21 maja 2010 r.. Zatem twierdzenie, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone najpierw do recepcji obiektu, a pod koniec maja 2010 r. zostało dopiero mu przekazane, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Istotne jest, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. Uprawdopodobnienie to forma wykazania faktów mniej pewna, niż udowodnienie, jednakże, co wynika choćby z brzmienia słowa "uprawdopodobnić", twierdzenie strony nie może być całkowicie gołosłowne. Uprawdopodobnienie jest środkiem słabszym od dowodu, ale o jego zaistnieniu możemy mówić wówczas, gdy twierdzenie strony jest prawdopodobne, wiarygodne. Uprawdopodobnienie, nie oznacza udowodnienia, wymaga natomiast wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia niedającej się usunąć przeszkody w uchybieniu terminu i to trwającej w sposób ciągły aż do dnia dokonania czynności procesowej.
Ponadto okoliczność, że teść jest w bardzo złej sytuacji zdrowotnej nie zwalnia skarżącego od dbania o własne interesy i dochowania dostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Należy podkreślić – jak wskazuje się w doktrynie - że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka–Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także i uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333).
Należy także wskazać, że wprawdzie okolicznościami faktycznymi, które uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu, jest nagła choroba i tylko w sytuacji, gdy osoba ta nie mogła wyręczyć się inną osobą, ale istotne jest, aby chorobą tą był dotknięty wnioskujący o przywrócenie terminu, a nie – jak w rozpoznawanej sprawie – inna osoba (teść).
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.