Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Stowarzyszenie A. w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia 26 maja 2010 r. nr [...], którą określono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn.,,Budowa krzesełkowego wyciągu narciarskiego z obiektami towarzyszącymi w K. w rejonie potoku Ł.". W skardze strona skarżąca zgłosiła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na konsekwencje wydania uwarunkowań środowiskowych w dalszym procesie inwestycyjnym. Zdaniem strony skarżącej w przypadku rozpoczęcia prac na skalę określoną w decyzji możliwość przywrócenia stanu poprzedniego w środowisku naturalnym będzie niemożliwa, co dotyczy takich czynności jak wyrąb lasu i utrata lub zakłócenie bytu ptaków prawnie chronionych. Ponadto w ocenie Stowarzyszenia możliwość rozpoczęcia prac dopiero po rozstrzygnięciu sądu administracyjnego w znacznej mierze zminimalizuje potencjalny wpływ na środowisko naturalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zauważyć należy, że objęte ochroną tymczasową mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Wskazać należy, że zaskarżona decyzja dotyczy środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie krzesełkowego wyciągu narciarskiego z obiektami towarzyszącymi w K. w rejonie potoku Ł.. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2009 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem:
- - decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (pkt 1);
- - decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3).
Tak więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej oraz wydania ostatecznej zgody na realizację przedsięwzięcia (w polskim systemie prawnym – pozwolenie na budowę). Ma ona na celu wyłącznie ustalenie, czy planowane przedsięwzięcie może zostać zrealizowane zgodnie z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Zaskarżona decyzja nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.
Konstatując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie spowoduje negatywnych skutków na jakie wskazuje wnioskodawczyni (braku możliwość przywrócenia stanu poprzedniego w środowisku naturalnym poprzez wyrąb lasu i utrata lub zakłócenie bytu ptaków prawnie chronionych), gdyż nie nadaje się do wykonania, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.