Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 listopada 2017 r. (data złożenia w Sądzie: 20 listopada 2017 r.) D. W. i M. W. wnieśli zażalenie "na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 18.10-2017".
W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 listopada 2017 r. wezwano wnoszących zażalenie do uzupełnienia braku formalnego ww. pisma poprzez wskazanie, czego dotyczy to pismo w części oznaczonej jako "zażalenie", bowiem w sprawie II SA/Wr 434/15 brak jest postanowienia wydanego w dniu 18 października 2017 r.
W odpowiedzi na to wezwanie Danuta Wnuk i Mieczysław Wnuk wskazali, że zażalenie dotyczy postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Środki zaskarżenia mają charakter zindywidualizowany, ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest bowiem zawsze konkretne orzeczenie, które musi być sprecyzowane w sposób niebudzący wątpliwości. Niemniej podstawowym warunkiem dopuszczalności wniesienia środka odwoławczego jest istnienie orzeczenia podlegającego zaskarżeniu. Nie można, więc wnieść środka odwoławczego od orzeczenia, które nie zostało wydane.
W niniejszej sprawie wniesiono zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 października 2017 r., jednak lektura akt sprawy wskazuje, że w tym dniu w niniejszej sprawie Sąd żadnego postanowienia nie wydał.
Wobec tego zastosowanie znajdzie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił odrzucić wniesione zażalenie jako niedopuszczalne.