Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując, że przebywa w zakładzie karnym i nie ma żadnych środków finansowych. Na urzędowym formularzu zakreślone zostały rubryki dotyczące stanu rodzinnego, majątku i dochodów.
Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o zatrudnieniu w szkole podstawowej nieodpłatnie oraz zaświadczenie z Aresztu Śledczego, zgodnie z którym wnioskodawca jest pozbawiony wolności od 25 stycznia 1996 r., a koniec kary datuje się na 18 stycznia 2022 r., nigdzie nie pracował odpłatnie, a do jego dyspozycji na dzień 1 marca 2016 r. pozostaje 0,27 zł.
Przedmiotowy wniosek należało uznać za uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący powyższe wykazał. Na brak możliwości ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie świadczy fakt odbywania kary pozbawienia wolności i brak odpłatnego zatrudnienia. Jedynymi środkami pieniężnymi, które pozostają do dyspozycji wnioskodawcy jest 0,27 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.