Uzasadnienie
H.M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej podziałem.
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek H.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
W powyższym orzeczeniu Sąd jako stronę skarżącą i wnioskodawcę wpisał H.M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Stosownie natomiast do art. 166 powyższej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W orzecznictwie aktualny jest pogląd, iż "sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt IIGZ 109/10).
W rozpoznawanej sprawie Sąd omyłkowo jako stronę skarżącą, a zarazem wnioskodawcę wskazał w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2012 r. "H.M." zamiast "H.M.". Wskazane omyłki mają charakter oczywisty i wystąpiły wbrew zamierzeniom Sądu, ich zaś sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dlatego orzekł jak w sentencji.