Uzasadnienie
B. I. (dalej jako: "strona skarżąca") wniósł skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] VII 2021 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] V 2021 r. (nr [...], którą odmówiono stronie skarżącej udostępnienia danych jednostkowych.
W odpowiedzi na skargę wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Pismem procesowym z dnia [...] X 2021 r. strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy.
Pismem procesowym z dnia [...] XI 2021 r. strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi wniesionej w niniejszej sprawie oraz cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Zgodnie natomiast z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec umorzenia postępowania przez Sąd, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, a postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a p.p.s.a należało umorzyć, o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia.