Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] Nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność wniosku D.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosunku do postanowienia SKO w J.G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Kierownika Zarządu Dróg Powiatowych w T. z dnia [...] znak [...], uzgadniającego zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym na działce nr [...], AM-1, obręb N.D., gmina T., w zakresie kolizji z drogą powiatową nr [...], wniosła D.W.
Wyrokiem z dnia 4 października 2007 r. Sąd oddalił powyższą skargę.
Pismem z dnia 14 grudnia 2007 r., sporządzonym osobiście, D.W. zaskarżyła w/w wyrok, wnosząc skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, stosownie do treści art. 175 § 1 tej ustawy, a także jest należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej - art. 219 § 1.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna (pismo z dnia 14 grudnia 2007 r.) została sporządzona przez stronę skarżącą. Zatem skarga kasacyjna D.W. nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego.
Należy wskazać, iż kwestionowany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu został doręczony stronie wraz z pouczeniem o wymogach, które winna skarga kasacyjna spełniać. Skarżąca odebrała osobiście odpis tego wyroku, a zatem należało przyjąć, że została ona prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o wymogach formalnych, jakie powinna ona spełniać.
Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.