Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) sierpnia 2020 r. skarżący wywiódł skargę na decyzję SK O we (...) z (...) marca 2020 r. (...) utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) października 2019 r. (...) w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, położonej we(...), przy ul. (...) (...) nr (...), oznaczonej geodezyjnie jako działka gruntu nr (...), (...), obręb (...), o powierzchni (...) ha, dla której prowadzona jest przez S R dla W– K, IV Wydział Ksiąg Wieczystych, księga wieczysta nr (...), w tym udziału o wielkości (...), związanego z odrębną własnością lokalu niemieszkalnego nr (...), w wysokości (...) zł i ustalającej okres wnoszenia opłaty, tj. przez 33 lata, począwszy od (...) r.
Pismem z dnia (...) października 2020 r. skarżący oświadczył, że cofa w/w skargę, wnosząc o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I). Orzeczenie o kosztach znalazło oparcie w art. 232 p.p.s.a (pkt II).