Uzasadnienie
Skarżący A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że wraz z żoną wychowuje niepełnosprawną córkę, ich miesięczny dochód to kwota 2.730 zł, w tym kwota 830 zł renty skarżącego, kwota 600zł dochodu skarżącego z tytułu umowy zlecenia oraz kwota 1.300 zł świadczenia opiekuńczego na dziecko.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do akt dokumenty, z których wynika, ponad dane wskazane we wniosku, że w roku 2015 uzyskał dochód w łącznej kwocie 23.305,82 zł, boryka się z poważnymi problemami zdrowotnymi, natomiast usługi radcy prawnego reprezentującego go w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu opłaca dzięki pomocy szwagra.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojej rodziny ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony wysokość aktualnego dochodu jego trzyosobowego gospodarstwa domowego oraz wywołana jego chorobą niezdolność do dodatkowej pracy zarobkowej, i brak majątku podlegającego spieniężeniu, z drugiej natomiast – sytuacja życiowa wnioskodawcy, w tym stan zdrowia członków jego gospodarstwa domowego, generujący po jego stronie dodatkowe wydatki.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.